Het schittert en weerkaatst, rara wat is het?

Reflectie?

Ik bedoel hier de reflectie van “jouw zelf” in alles om je heen.

Niet de reflectie van de zon op je huid, of van het licht in je ogen, of van de gevoelens op de ander.

Terwijl het toch dit alles is.

Op een goed moment ben ik gaan zien dat alles een reflectie is van het enige waarin wij bestaan. En dat gedachten, ideeën, aannames, vooroordelen, reacties allemaal uit hetzelfde voortkomen. Ogenschijnlijke reflectie op objecten zoals hierboven omschreven hebben dezelfde bron als onze gedachten.

Het zijn de gedachten die ontstaan die verbindingen maken en projecties op anderen (personen) creëeren.

Hierdoor gaan we er automatisch vanuit wat de geest d.m.v gedachten projecteert waar is. Maar dit is de illusie.

De illusie van projectie.

Ten eerste is alles dat je waarneemt via het oog niet waar. Want alles dat waargenomen wordt wordt omgekeerd geprojecteerd op het netvlies. We leven in de illusie van de omgekeerde wereld. En hoe kun je dan zeker zijn dat wat je hoort waar is? Of dat je gedachten waar zijn?

Hoe je dit ook benoemd, het beste kun je ervan uitgaan dat alles niet en ook wel waar is. Maar dat er uiteindelijk geen verschil bestaat tussen waar en niet waar.

Omdat je bijvoorbeeld empathisch bent met iemand, je de ander helemaal begrijpt en je kunt invoelen wat de ander voelt. Dat is een sensatie in je lichaam die plaatsvindt.

Herkenning van ervaring.

Wanneer je het concept van tijd weg laat vindt alles tegelijkertijd plaats. En is iedere ervaring een reflectie van alle andere ervaringen.

De oneindige cirkel van dezelfde beweging.

Binnenin het oog
Buiten het oog
Vanuit de projectie van de mind.

Soms kijk je maar zie je niets…alleen wat je mind ziet.

 

 

Share